Ur. 3 lutego 1735 r. w Dubiecku (Sanockie)
Zm. 14 marca 1801 r. w Berlinie

Najważniejsze dzieła
    Myszeida (1775), Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki (1776), Monachomachia (1778), Pan Podstoli (1778 i 1784), Bajki i przypowieści (1779), Satyry (1779 i 1782), Antymonachomachia (1779), Wojna chocimska (1780)

Wybitny polski poeta, prozaik, komediopisarz i publicysta. Kasztelanic chełmski, hrabia, przeznaczony do stanu duchownego ze względu na trudną sytuację materialną rodziny. Od 1766 r. biskup warmiński. Blisko współpracował z królem Stanisławem Augustem w dziele kulturalnego ożywienia kraju. Tworzył w duchu oświecenia (m.in. napisał w latach 1781-83 dwutomową encyklopedię Zbiór potrzebniejszych wiadomości, był twórcą pierwszego pol. czasopisma, (»Monitor«), ale jego Hymn do miłości ojczyzny (1774) oraz przekład Pieśni Osjana odegrały znaczącą rolę w kształtowaniu polskiego romantyzmu.

więcej w Wikipedii

Bajki i przypowieści

    Część pierwsza

    Baran dany na ofiarę

    Bryła lodu i kryształ

    Dwa żółwie

    Kulawy i ślepy

    Lew i zwierzęta

    Mysz i kot

    Ptaszki w klatce

    Szczur i kot

Satyry

    Część pierwsza

    Do króla

    Świat zepsuty

    Złość ukryta i jawna

    Szczęśliwość filutów

    Marnotrawstwo

    Oszczędność

    Pijaństwo

    Przestroga młodemu

    Żona modna

    Życie dworskie

    Pan niewart sługi  

    Gracz    

    Palinodia

    Część druga

    Pochwały milczenia

    Pochwała wieku

    Pochwała głupstwa

    Wziętość

    Człowiek i zwierz

    Klatki

    Mędrek

    Małżeństwo

    Podróż