Juno, porzuć swój gniew długi,
A ty, Pallas, także drugi;
Gładka Wenus gładszą czuje,
Nowy sąd Parys gotuje.
Jabłko złote położyła
Erycyna, bo zwątpiła.

Śliczna dziewko, tak tusz sobie:
Klejnot ten należy tobie;
A żadna jeszcze nie wstała,
Którać by go odjąć miała.
Równie taka rano wschodzi
Jutrzenka, gdy dzień nadchodzi.

Służyć i hołdować tobie
Kładę ja za szczęście sobie.
A ty o mej uprzejmości
I nie wątp o stateczności;
Abowiem póki duch we mnie,
Nie masz, jeno sługę ze mnie.